تبليغاتX
خال ٍخالی - این شباهت بی حد
تو رو خنده انداختم

خودم ُ از پا :

از بس که شکلکش شدم.

راهی پیشم نبود

تو رو پیش انداختم

گم شدی:

ازبس که عین خودش بودی

خنده هات اما

هنوز تو گوشم بود

فهمیدم رامُ درست میرم 

حالا دیگه

هم از خنده افتادم

هم از خودم.

+ نوشته شده در جمعه 16 شهریور1386ساعت 16:55 توسط جواد رحمانی |